Adopcja darniowca.

[BartTP]

Czołem, próbował ktoś adopcji królowej darniowca do dorosłych robotnic? Są problemy, czy nie bardzo? Wprawdzie moja królowa ma jedną robotnicę, ale na wszelki wypadek pytam, bo czasu nie mam, a chcę zrobić konkretną kolonię (poczwarek nie przyjmują, nie wiedzieć dlaczego - może dlatego, że żyją w ziemi, a nie w próbówce).

I druga sprawa - trzeba mi L. niger. Ma ktoś na handel (przegapiłem rój, bo się plażowałem za granicą)?

W październiku odpalam formikarium trójgatunkowe (ziemne, zarośnięte jak ogródek, 100x50cm) - M. rubra, L. niger i T. caespotum. Chcecie mieć piękne eseje, to czekam na nigerka.

PS. Widzę, że kilka poczwarek przyjęły jednak - ale dopiero jak wymolestowałem jedyną robotnicę z ziemi.

[Orn]

A, to pewnie już nieaktualne? Ale jakby co, może komuś się przyda jak wklepie w wyszukiwarkę "adopcja darniowiec" . Adopcja królowej do istniejącej kolonii dorosłych robo jest prosta. Wystarczy, że robotnice są osierocone kilka dni(ja po 4) i stają się apatyczne, bez celu w życiu . Bez tego obserwowałem ich agresję wobec królowej( w lodówce), mimo długotrwałego schłodzenia. Osierocone lgną do królowej jak do swojej . Jednak wszystko w lodówce musi przebiegać, bo teraz to królowa jest zagrożeniem dla robo.
Adopcja lodówkowa - wpierw jedna schłodzoną robo do królowej i czekamy na oznaki miłości (królowa niech będzie w probówce którą już zaakceptowała jako gniazdo, mniej się stresuje). Potem dorzucamy 2 na raz, potem podłączamy schłodzoną probówkę z dziesięcioma i w górę. Wszystko z wyczuciem. Ja co jakiś czas wyciągałem probówkę z lodówki, żeby kontrolować. Wpierw ta pierwsza robotnica nie chciała iść do królowej. Taka emo robo, siedzi w kącie i płacze, że jest sama i nikt jej nie rozumie (a królowa 3cm obok).... Musiałem ją zachęcić. Po parunastu minutach dopiero ją odnalazła.
Powodzenia.

[BartTP]

Ok, adopcja na żywca bez zgrzytów - 15 robotnic przyjęło bez jęknięcia królową, jej robotnicę, robotnicę, która się dopiero co wykluła i poczwarkę. Adopcja bez lodówki, po 3 dniach samotności ze strony robotnic.

To, co lubię w darniowcu, to jego bezkompromisowość i wszystkożerność. Właśnie żre muchę, okruszek chleba i kawałeczek makaronu, chociaż od adopcji minęło jakoś 30 minut. Wierę, dałbym mu papierosa, też by zeżarł.

[BartTP]

Królowa z łaski swojej złożyła pierwsze jajo po adopcji, tedy sukces. Nawrzucałem im też pełno larw (poczwarek nie mogłem już znaleźć, oprócz jednej), w tym kilka królewskich. Z moich doświadczeń wynika, że tetrasy wychowują takie larwy nawet gdy jest ich mało, ale może ktoś miał taką sytuację, gdy tetras królewskie larwy zeżarł? Na to cicho liczę, szczerze pisząc.

[BartTP]

Adoptowałem im kolejnycy kilkanaście robotnic z jeszcze innego gniazda po dwóch dniach "wietrzenia".. Początkowo tubylcy wykazywali agresję - ale delikatną. Żadnych walk. Dopiero co wpuszczane robotnice psim swędem pędziły w stronę matki i tam były łapane za czułki, nogi, łebek i wynoszone czym prędzej. Wonczas robotnice te przyjmowały pozycję poczwarki i potulnie dawały się wynieść. Po chwili, gdy już mrówki nie interesowały się "najeźdźcą", te nagle "odżywały" i pędem wracały do larw i mamusi. I tak w kółko, przez całą noc. Dziś już wynoszenie jest sporadyczne, za to o wiele intensywniej się liżą. W związku z tym kontynuowałem adopcję - i znowu wynoszenie, ale jakby bardziej łagodne i rzadsze; widać zapachy już się nieco zmieszały. Zostały jeszcze trzy do zaadoptowania, ale nie widzę powodów, by miałoby się nie udać.

Królowa, dla odmiany, nie czerwi. Zniknęła także jedyna poczwarka i jajo. W związku z tym czym prędzej wywaliłem larwy królewskie, tj. nakarmiłem nimi myrmiki, lasiusy i camponota (ten ostatni ani myśli jej zeżreć - leży sobie i kwiczy), albowiem coś mi się wydaje, że larwy te jak odkurzacze wciągały lwią część pokarmu. No, zobaczymy co dalej.

[BartTP]

Ok, wszystkie mrówy siedzą tam, gdzie miały siedzieć. Agresji prawie nie widać - to dobry znak, może dorzucę królowej ze sto, a co mi tam. Może wtedy zacznie czerwić jak na darniowca przystało.

Dałem im żółtko na twardo - zaniosły je w okolice larw i podgryzają aż miło.

Z ciekawostek - jedna robotnica mi spadła i nie mogłem jej znaleźć. Ale nie ma strachu - znajdzie się na pewno, co odczuję osobiście, gdy mię upie***li. Wierę, wszystkie darniowce, które mi zwiały, jakimści szóstym zmysłem znajdowały do mnie drogę i raczyły urżnąć. Ta zapewne wyjątkiem nie będzie.