L.pojedyncza:
N. formica
G. formicae
D. formicae (celownik- komu czemu? w jakim celu?)
Acc. formicam (biernik- kogo co?)
V. formica (wołacz. "o!")
Abl. formica z przedłużonym 'a' w wymowie (narzędnik+miejscownik,od/ o/z kim czym?)
w liczbie mnogiej kolejno do tematu "formic-" dołączone są końcówki: -ae ('e'), -arum z długim a, -is, -as, -ae, -is.
W spolszczeniu tego wyrazu końcówka również jest 'a'- rodzaj żeński, tak samo jak w łacinie.
Odmiana powinna być zatem taka, jak dla wszystkich rzeczowników żeńskich. Ale ponieważ jest to pewnego rodzaju zapożyczenie jest problem... drążę dalej. Sądzę jednak, że jeśli formika ma odmianę to wygląda ona następująco:
L.poj:
Mianownik: formika
dopełniacz : formiki
celownik: formice k->c
biernik: formikę
narzędnik: z formiką
miejscownik: o formice
wołacz: formika (!)
i kolejno l. mnoga: formiki, formik, formikom, formiki, z formikami, o formikach, formiki(!).
Temat drążę dalej
dopisek-pytanie: czy chodzi o odmianę bez fonetzacji polskiej? w sensie wymowa formica zamiast formika, fusca zamiast fuska- dużo by to zmieniło.
.png)